Log in
In de eerste coronagolf werd Helma van Lingen getroffen door het virus. Met haar achtergrond als verpleegkundige en diëtist én haar enorme drive en doorzettingsvermogen dacht ze er snel weer bovenop te komen. Is haar dat gelukt? Een inside story.
Wendy van Koningsbruggen

Het is maart 2020…

“Eind maart werd ik ziek: verhoging, rillerig, niet lekker. En ik kon amper eten, wat je als diëtist natuurlijk heel erg vindt. Maar na een week leek ik op te knappen. Dus ik had m’n collega’s al geappt: het lijkt erop dat het meevalt. Maar toen begon het pas… Ik werd zó verschrikkelijk ziek! Boven de veertig graden koorts, heel erge hoofdpijn, over mijn hele lijf enorme spierpijn. En ik kon helemaal níets meer eten. Zelfs drinken lukte amper. Ook had ik maag- en darmklachten en was ik misselijk. Dat zijn zéker ook rode coronavlaggen.”

Was je misselijk of smaakte het niet?

“Mijn smaak was niet weg, maar ik vond alles verschrikkelijk vies. Alles smaakte tien keer zo sterk; het leek wel ‘uitvergroot’. Ik at het liefst dingen die totaal geen smaak hadden, alles zo neutraal en flauw mogelijk. En in zeer kleine hoeveelheden.