Log in
Bij insulineresistentie reageert het lichaam niet of onvoldoende op insuline. Dat leidt tot hyperinsulinemie en hyperglycemie, wat de vetzuuroxidatie remt. Is het dan noodzakelijk om het aantal maaltijden te beperken?
dr. Peter Voshol

In het artikel ‘Wat weten we van postprandiale insulinefysiologiebehandel ik de postprandiale insulinesecretie: een hogere postprandiale insulinepiek leidt tot een langere duur van de effecten van insuline. Het veroorzaakt onder andere een onderdrukking van de vetzuurconcentraties in het bloed.1 Deze onderdrukking van de vetzuurconcentratie houdt 1,5-2 uur aan bij een dosis van 30-50 gram glucose, en bij een hogere dosis tot minimaal 3 uur. Bij insulineresistentie/DM2 ontstaat een hoge en langdurige insulinepiek en zal het effect van de insuline op de onderdrukking van de vetzuuroxidatie langer aanhouden.

Zodra de insulineconcentratie laag is, worden vetzuren vrijgemaakt en gaat de vetzuuroxidatie omhoog. In de ochtend, zo’n 12-14 uur na onze laatste maaltijd, verbranden we preferentieel vetzuren. Zodra we gaan eten, zien we de postprandiale fysiologie met de verhoging van insulineconcentraties en de daling van vetzuurconcentraties en vetzuuroxidatie.

Effect van