Log in
Avoidant Restrictive Food Intake Disorder (ARFID) is een voedings- of eetstoornis, ook wel vermijdende/restrictieve voedselinnamestoornis genoemd. Door een selectieve en/of restrictieve voedselinname levert het eetpatroon onvoldoende micro- en macronutriënten. De stoornis ontstaat door een interactie tussen biologische, psychologische en sociale factoren. De behandeling is daarom bij voorkeur multidisciplinair.
Loes Veenje-Smits, drs. Eline de Haan, drs. Hilde Krom

ARFID komt voor bij drie procent van de jongens en meisjes in alle leeftijdscategorieën, vaker bij kinderen met een verstandelijke beperking of een autismespectrumstoornis (ASS). Ook één procent van de volwassenen heeft ARFID.1,2

Diagnostiek

De classificatie ARFID verscheen voor het eerst in DSM-5 in 2013.1 Daarvoor werd het feeding disorder of infancy or early childhood genoemd. Men dacht dat het uitsluitend bij kinderen tot zes jaar voorkwam. Bij ARFID is sprake van te weinig en/of zeer selectief (eenzijdig) eten, met mogelijk ingrijpende gevolgen voor de lichamelijke en/of psychosociale gezondheid, zoals:
• Gewichtsverlies, het niet bereiken van de te verwachten gewichtstoename of achterblijvende groei bij kinderen (zie tabel 1 en 2)
• Voedingsdeficiëntie
• Afhankelijkheid van sondevoeding of medische voeding
• Interferentie met psychosociaal functioneren 1

Tabel1 Tabel2

De persistente vermijding van voeding