Lees verder
‘Een goed gevulde krat’; Daar heeft iedereen een andere associatie bij. Vaak zal dat te maken hebben met ‘gezelligheid’.
Wendy van Koningsbruggen

Maar er zijn ook andere kratten. Kratten die mensen met niet zo zeer gezellige, maar vooral gemengde gevoelens mee naar huis nemen. De krat van de voedselbank. Meer dan honderdduizend mensen zijn blij dat ze er gebruik van mogen maken, maar ook verdrietig dat ze er gebruik van moeten maken.

Onderzoeker Judith Neter vertelt in dit nummer over haar ervaringen met onderzoek bij voedselbankklanten. In 2016 haalde zij de krantenkoppen met de bevinding dat de inhoud van de kratten van de voedselbank ontoereikend is om gezond van te kunnen eten. We zijn acht jaar verder en tot haar, mijn, … ieders grote verdriet moeten we constateren dat er op dat punt nog bijna niks veranderd is..!

Shame on me!

Dat zette me aan het denken. In de supermarkt waar ik boodschappen doe, staat altijd een krat voor de voedselbank klaar. En ik moet tot mijn diepe schaamte bekennen dat ik daar tot nu toe maar heel zelden wat in deed. Vier keer per week liep ik de winkel uit, met overvolle tassen, en ‘negeerde’ de krat.

Maar na het interview niet meer.

Ik stop nu bij elke boodschappenbeurt iets in de krat; iets van het ‘Lijstje van Judith’. Ik heb ook mijn huisgenoten daartoe verplicht; sterker nog, het staat nu zelfs standaard op het krijtbordje waar we onze boodschappen op schrijven: ‘Iets voor de voedselbank!’.

Ik kan in niemands portemonnee kijken, maar laat onwetendheid of  gemakzucht niet de reden zijn om niet elke keer als je boodschappen doet één item in je karretje te leggen voor in de krat van de voedselbank. En als die er niet staat, doe dan de suggestie om er een neer te zetten, bij de manager, de kassière of in de ideeënbus.

Dat is gewoon een kwestie van beschaving.