Log in
Naast de algemene afname van spiermassa en spierkracht krijgen veel ouderen te maken met kortdurende acute klinische situaties die dit proces versnellen. Gelukkig kunnen specifieke voedingsstrategieën en het stimuleren van fysieke activiteit het verlies van spiermassa gedurende acute en chronische ziekte beperken.
dr.ir. Imre Kouw, Prof. dr. Luc van Loon

Een van de grootste uitdagingen in de huidige gezondheidszorg is de afname van spiermassa en het fysiek functioneren bij veroudering, ook wel ‘sarcopenie’ genoemd. Een verlaagde spiermassa op hogere leeftijd vermindert het vermogen om dagelijkse activiteiten uit te voeren en verhoogt het risico op hospitalisatie. Bovendien leidt het tot een verlengde opnameduur, slechtere prognose en verhoogde mortaliteit bij ziekenhuisopname.

Belang van spiermassabehoud

Spiermassa is van belang voor het behoud van spierkracht, fysiek functioneren, mobiliteit en algemene metabole gezondheid. Het wordt gereguleerd door de synthese en afbraak van spiereiwitten. Daarbij bepaalt de netto-balans tussen deze twee of iemands spiermassa toeneemt, afneemt of gelijk blijft. Omdat ons lichaam continu spiereiwitten aanmaakt en afbreekt, vernieuwt spierweefsel met zo’n 1-2% per dag. Een verstoring in de spiereiwitsynthese, zowel in de basale als in de postprandiale fase, lijkt één van de oorzaken te zijn voor het verlies van spiermassa tijdens zowel een acute als een chronische periode. De inname van voeding (met name eiwit)…